Florian Grzechowiak

Florian Grzechowiak
Imię i nazwisko	Florian Grzechowiak
Kraj	Polska
Data i m.; urodzenia	7 czerwca 1914; Bottrop, Niemcy
Data i m.; śmierci	24 lipca 1972; Poznań, Polska
Wzrost	172 cm
Waga	69 kg

Express Sportowy

Florian Grzechowiak wspomina "bombową piątkę" dawnego klubu KPW. Najbardziej dramatyczny mecz stoczyliśmy w 1936 roku w Krakowie z świetnymi koszykarzami Estonii

Express Sportowy 1957.11.11 nr36

Źródło: Express Sportowy, nr 36 z 11 listopada 1957 [1]

***

Express Poznański

Zmarł Florian Grzechowiak

Express Poznański 1972.07.25 Nr173

“

Wczoraj po krótkiej chorobie zmarł w wieku 58 lat Florian Grzechowiak, Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej, olimpijczyk z roku 1936, członek "Wielkiej Piątki KPW", zawodnik zespołu wielokrotnego mistrza Polski w koszykówce, były długoletni trener żeńskiej drużyny koszykówki a ostatnio koordynator sekcji koszykówki KKS Lech. Zmarły wyróżniony był licznymi odznaczeniami państwowymi i sportowymi. Cześć Jego Pamięci.

”

Źródło: Express Poznański, nr 173 z 25 lipca 1972 [2]

***

Przegląd Sportowy

Odszedł Florian GRZECHOWIAK

Przegląd Sportowy. 1972 nr 117=5683 (25 VII)

“

Przedwczesna śmierć wyrwała z naszych szeregów Floriana Grzechowiaka. To wielka strata dla polskiego sportu, a w szczególności dla koszykówki, z którą Florian Grzechowiak był związany przez całe swoje życie. Wielokrotnie reprezentował Polskę w spotkaniach międzypaństwowych, mistrzostwach Europy, igrzyskach olimpijskich. Wraz ze swoimi kolegami z K.P.W. Poznań był trzonem drużyny, która na olimpiadzie w Berlinie wywalczyła czwarte miejsce. Jego karierę sportową przerwała II wojna światowa, ale po jej zakończeniu wrócił na boisko. Występował jeszcze przez kilka lat, w 1946 r. był kapitanem reprezentacji Polski na mistrzostwach Europy w Genewie. Po zakończeniu sportowej kariery zajął się pracą trenerską. Prowadził zespoły Lecha Poznań jak również reprezentację Polski. Zdobył sobie powszechne uznanie jako wychowawca i przyjaciel młodzieży.

Cześć Jego Pamięci.

W dniu 24 lipca 1972 r. zmarł w Poznaniu wieloletni trener sekcji koszykówki żeńskiej KKS Lech FLORIAN GRZECHOWIAK długoletni zasłużony działacz, trener i Zasłużony Mistrz Sportu, wyróżniony wieloma odznaczeniami sportowymi i państwowymi. Cześć Jego pamięci!

Zarząd Kolejowego Klubu Sportowego Lech Poznań

”

Źródło: Przegląd Sportowy, nr 117 z 25 lipca 1972 [3]

***

Źródło: ,

***

Źródło: ,

***

Wczesne lata
Urodził się 7 czerwca 1914 roku w Bottrop jako syn Jana i Franciszki. W 1918 przyjechał do Poznania. W latach 1924–1928 chodził do gimnazjum św. Marii Magdaleny, następnie w Państwowej Szkoły Budownictwa w Poznaniu. Szkoły nie ukończył z uwagi na trudną sytuację rodzinną. W połowie lat trzydziestych związał się zawodowo z Polskimi Kolejami Państwowymi.

Kariera sportowa

Sport zaczął uprawiać podczas nauki w gimnazjum. Pasjonował się tenisem stołowym i lekką atletyką. W 1928 został członkiem klubu Warty Poznań. W klubie uprawiał lekkoatletykę i koszykówkę.

Koszykówka

W 1934 związał się z sekcją gier sportowych KPW Poznań. Barwom klubu, który następnie nosił nazwy KKS, a od 1957 Lech Poznań pozostał wierny do końca kariery zawodniczej i trenerskiej. W KPW stworzył wielką piątkę razem ze: Zdzisławem Kasprzakiem, Ewarystem Łojem, Januszem Patrzykontem i Zenonem Różyckim. Był pięciokrotnym mistrzem kraju w koszykówce w 1935, 1939, 1946, 1949 i 1951 roku. Trzykrotnie zdobył wicemistrzostwo kraju w tej dyscyplinie 1937, 1948 i 1950. W 1936 na olimpiadzie w Berlinie zdobył 4. miejsce Reprezentacją Polski.

Piłka ręczna

Uprawiał piłkę ręczną. W latach 1937–1938 i 1946 był mistrzem kraju w tej dyscyplinie. W 1935 i 1947 zdobył wicemistrzostwo kraju. W 1938 zajął piąte miejsce na mistrzostwach świata w piłce ręcznej.

Działalność trenerska

W 1935 ukończył kurs instruktorski koszykówki. Od 1937 zajmował się szkoleniem młodzieży w swoim klubie. W marcu 1945 reaktywował sekcję koszykówki KPW Poznań. Karierę trenerską łączył z zawodniczą. W 1951 został trenerem żeńskiej drużyny KKS Poznań. W 1955 i 1956 zdobył z drużyną wicemistrzostwo, a w 1957 mistrzostwo Polski. Był trenerem kobiecej reprezentacji w koszykówce. W 1952, 1956, i 1960 prowadził drużynę żeńską w Mistrzostwach Europy. W 1950 Jako pierwszy przedstawiciel koszykówki został uhonorowany tytułem Zasłużonego Mistrza Sportu.

Jego córka Magdalena była koszykarką i zawodniczką Lecha Poznań.
Pochowany na Cmentarzu Junikowo (pole 27 kwatera A-2-49).
Osiągnięcia

Zawodnicze

Koszykówka

Klubowe:
Mistrz Polski (1935, 1939, 1946, 1949, 1951)
Wicemistrz Polski (1937, 1948, 1950)
Brązowy medalista mistrzostw Polski (1938, 1947)

Reprezentacja Brązowy medalista mistrzostw Europy (1939)
Uczestnik:
igrzysk olimpijskich (1936 – 4. miejsce)
mistrzostw Europy (1937 – 4. miejsce, 1939, 1946 – 9. miejsce)

Piłka ręczna

Klubowe

Mistrz Polski (1937, 1938, 1946)
Wicemistrz Polski (1947)

Reprezentacja

Uczestnik mistrzostw świata (1938 – 5. miejsce)

Trenerskie

Koszykówka

Klubowe Mistrzostwo Polski kobiet (1957)
Wicemistrzostwo Polski kobiet (1955, 1956) [[4]]