Lech Poznań - historyczne nazwy
🏗️ Strona w przygotowaniu 🏗️
Lutnia Dębiec
Pomysłodawcą nazwy Lutnia był Jan Dyzman - z zamiłowania muzyk. Nazwa, która towarzyszyła klubowi od momentu założenia na początku sierpnia 1920 roku (czyli jeszcze przed formalną rejestracją klubu w strukturach związkowych), nie przetrwała jednak zbyt długo, bo nie kojarzyła się w żaden sposób ze sportem. Pojawia się ona jeszcze w marcu 1922 roku w komunikacie P.Z.O.P.N. informującym o przyjęciu klubu w poczet członków nadzwyczajnych Związku.[1]
Liga Dębiec
Wobec dynamicznego rozwoju struktur organizacyjnych, zrzeszającej coraz większą liczbę nowych członków, już w 1922 roku postanowiono powołać do życia nowe towarzystwo. Według "Piłkarskiej Lokomotywy" zebranie inauguracyjne, na którym zmieniono nazwę na Towarzystwo Sportowe "Liga" Dębiec, odbyło się 4 sierpnia 1922 roku.[2]. Jednak kolejne badania historyków dowiodły, że nazwa "Liga" pojawiła się już kilka miesięcy wcześniej. Między innymi "Sport Polski" w numerze 10 z 13 maja 1922 umieszcza klub "Liga" pośród drużyn zrzeszonych w Poznańskim Okręgowym Związku Piłki Nożnej.[3] Można zatem przypuszczać, że nazwę zmieniono w kwietniu lub maju 1922 roku.[4] Pod koniec maja 1922 roku, klub rozegrał mecz z Uranią Starołęka i w prasie widnieje jego nazwa już jako "Liga".
Liga Poznań
Wraz z przyłączeniem Dębca do Poznania 1 stycznia 1925 roku, klub zmienia nazwę na Liga Poznań, choć w prasie forma Liga Dębiec lub Liga Poznań-Dębiec funkcjonuje równolegle jeszcze przez kilka lat.
KPW-Liga Poznań
1 maja 1930 roku Liga zgłasza akces do Kolejowego Przysposobienia Wojskowego (KPW) i zostaje wcielona do ogniska KPW Poznań Dworzec. Pomimo wejścia w struktury organizacji klub nie traci autonomii, zachowując w nazwie słowo "Liga".[5][6]
KPW Poznań
Nazwa, która przetrwała aż do wybuchu II Wojny Światowej. W latach 1930-33 istniało wiele drużyn i sekcji sportowych objętych patronatem Kolejowego Przysposobienia Wojskowego, jednak ze względu na ich rozproszenie po różnych ogniskach organizacji, żadna z nich nie była na tyle silna, by skutecznie rywalizować z innymi klubami czy organizacjami, zarówno pod względem organizacyjnym jak i sportowym. Na przełomie lipca i sierpnia 1933 roku (dokładną datę trudno jednoznacznie ustalić) dzięki inicjatywie m. in. Józefa Chrobaka połączono wszystkie te sekcje w jeden byt, powołując do życia Klub Sportowy "KPW".[7]
"Nowy Kurjer" z dnia 25 lipca 1933 roku, tak relacjonował ten fakt:
W tych dniach, dzięki inicjatywie kilku członków Kolejowego Przysposobienia Wojskowego powstał Klub Sportowy Kolej. P. W. w Poznaniu, który w tej chwili uruchomił następujące sekcji: piłkarską, lekko-atletyczną, gier sportowych, narciarsko-turystyczną i łuczniczą. W najbliższym czasie zostaną uruchomione dalsze sekcje - mianowicie: tenisową, pływacką, kolarską i bokserską. Skład zarządu przedstawia się następująco: prezes: ob. Mgr. Chrobak, wiceprezes: ob. Eug. Sadlik, sekretarz: ob. Fr. Zawal, skarbnik: F. Kociałkowski, członkowie zarządu: Mgr. Magierski, Mgr. Wysiatycki, Mgr. pater, Świgoń, Raburski, Dereziński, Głowiński, Mrowiński, Plackowski i Iżykowski. K.S. "K.P.W. - Poznań" skupia wszystkich sportowców Kolejowego P. W. na terenie Poznania rozproszonych dotychczas po innych organizacjach. K.S. K.P.W. - Poznań, kończąc budowę własnego stadjonu sportowego ma wszelkie dane, ażeby w niedługim już czasie wybić się do rzędu najruchliwszych klubów w Wielkopolsce.
A tak wspomniano ten fakt w "Dzienniku Poznańskim", który ukazał się 10 sierpnia 1933 roku:
W ubiegłym tygodniu ukonstytuował się Zarza∂ Klubu Sportowego Kolejowego Przysposobienia Wojskowego w Poznaniu - K.S. "K.P.W. - Poznań". Skład Zarządu przedstawia się następująco: prezes: ob. Mgr. Chrobak, wiceprezes: ob. Eug. Sadlik, sekretarz: ob. Fr. Zawal, skarbnik: F. Kociałkowski, członkowie zarządu: Mgr. Magierski, Mgr. Wysiatycki, Mgr. pater, Świgoń, Raburski, Dereziński, Głowiński, Mrowiński, Plackowski i Iżykowski. K.S. "K.P.W. - Poznań" skupia wszystkich sportowców Kolejowego P. W. na terenie Poznania rozproszonych dotychczas po innych organizacjach. Klub posiada narazie następujące Sekcje: piłkarską (między innemi dotychczasowa "K.P.W. Liga"), lekko-atletyczną, gier sportowych, narciarsko-turystyczną i łuczniczą. W najbliższym czasie zostaną uruchomione dalsze sekcje: tennisowa, pływacka, kolarska i bokserska. W odpowiednich sekcjach są oddziały żeńskie. Klub ma doskonałe warunki rozwoju (na ukończeniu wspaniały Stadjon z parkiem rozrywkowym), już w najbliższym czasie da znać o sobie na terenie sportowym Poznania.
KKS Poznań
od 16 marca 1945 r.
Fuzja KKS z Pogonią Poznań
Express Poznański
Piłkarstwo poznańskie musi przypomnieć, że Poznań to druga kolebka sportu piłkarskiego po okręgu krakowskim. Takie zrozumienie i zerwanie nastąpiło w innych okręgach już dawno, czego dowodem jest, że bratnie nasze okręgi w walce o wejście do ekstraklasy są reprezentowane nie przez jeden klub, a przez kilka klubów (np. Kraków, Śląsk).
Po tej samej myśli poszły zarządy klubów KKS Poznań i KS "Pogoń Poznań w zrozumieniu, że podstawą podniesienia sportu jest otoczenie specjalną opieka naszej młodzieży, którą to może tylko dać silna organizacja sportowa i przyczynić się, by młodzież bez przeszkód mogła zdobywać sukcesy sportowe. To też z uznaniem witamy dążenia Zarządów dwóch bratnich klubów o stworzenie jednego klubu o silnej pozycji i chlubnej tradycji. Wysiłki tychże zarządów zostały poparte i umocnione na zwołanych ostatnio Nadzwyczajnych Walnych Zgromadzeniach Klubów. W dniu 14.03.47 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie KKS Poznań pod przewodnictwem przedstawiciela ZZK Muszyńskiego Witolda, prezes KKS, Mgr. Nawrocki przedstawił licznie zebranym członkom i sympatykom propozycję zfuzjonowania naszych dwóch poznańskich klubów i wynikającą z tego korzyść; dla piłkarstwa poznańskiego. Zebrani z entuzjazmem przyjęli podaną dłoń bratniego klubu K.S. "Pogoń" Poznań, upoważniając jednogłośnie Zarząd KKS do poczynienia wszelkich wysiłków zdążających do złączenia obydwu klubów pod nazwą KKS Pogoń 1914 Poznań. Nie z mniejszym entuzjazmem fakt połączenia się klubów przyjęło Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie K.S. "Pogoń" zwołane w dniu 15.03.1947 roku pod przewodnictwem prezesa tegoż klubu Karola Zachciała, na którym uchwalono jednogłośnie zgodę na fuzję, jednakże pod warunkiem, że nowo sfuzjonowany klub nosić będzie nazwę KKS "Pogoń" 1914 Poznań.
Zarządy obydwu klubów na wspólnym zebraniu w dniu 17.03.47 r. uzgodniły co następuje: KKS Poznań fuzjonuje się z KS. "Pogoń" 1914 Poznań pod nową nazwą KKS "Pogoń" 1914 Poznań. W obecnej batalii o wejście do ekstraklasy z przeszkód statutowych pozostaje nazwa KKS Poznań.
W związku z zarządzeniem Ministra Obrony Narodowej o umasowieniu sportu przez stworzenie organizacji sportowych przy Związkach Zawodowych i możliwości odgórnego nakazu zmiany nazwy KKS na ZZK, Kolejowy Klub Sportowy przyjmuje automatycznie nazwę ZZK "Pogoń" 1914 Poznań. W przypadku uchylenia tego zarządzenia, KKS zmieni nazwę w sezonie martwym, jednakże najdalej w listopadzie 1947 r. KKS "Pogoń" 1914 Poznań.
Z byłych członków Zarządu KS Pogoń zostają dokooptowani do Zarządu KKS koledzy: Karol Zachciał (prezes KS Pogoń) zastępcą kierownika sportowego. Różalski Wacław (wiceprezes) jako radny. Jałoszyński Marian (sekretarz), jako sekretarz generalny. Dzikowski Teodor opiekun i kierownik juniorów. Ustępujący zarząd KS Pogoń zda książki kasowe oraz posiadany sprzęt agendy sekretariatu na ręce Zarządu KKS. Zarządy obydwu klubów zobowiązane są do natychmiastowego odesłania odpisów protokółu Walnych Zgromadzeń oraz odpis protokółu z posiedzenia obydwu Zarządów przez Poznański Okręgowy Związek Piłki Nożnej do Polskiego Związku Piłki Nożnej w Warszawie.ZZK Poznań
10 stycznia 1948 roku o godzinie 15:00 w Stołówce Kolejowej, przy ulicy Kolejowej 4a odbyło się roczne walne zebranie KKS. Według niektórych publikacji [8][9][10][11] zgromadzenie odbyło się w piątek 9 stycznia 1949 roku. Tymczasem "Express Poznański" z dnia 10.01.1949 na stronie 5 [2] podał komunikat, że zebranie odbędzie się dziś. Jednym z punktów kulminacyjnych burzliwych obrad była kwestia zmiany nazwy klubu. Z dniem 1 stycznia 1948 roku, przemianowano wszystkie KKS-y na ZZK (Związek Zawodowy Kolejarzy) i taką też nazwę po "szerokiej dyskusji" przyjęto.
Nie obyło się tego dnia bez dalszych zgrzytów. Przedstawiciele KS Pogoń Poznań, z którą w marcu 1947 połączył się KKS Poznań, poczuli się oszukani i w pewnym momencie ostentacyjnie opuścili salę obrad. Fuzja klubów, która została zatwierdzona 17 marca 1947 roku przewidywała dodanie do nazwy klubu słowa "Pogoń". Udało się nawet uzyskać akceptację tego pomysłu podejmując stosowną uchwałę podczas wspólnego zebrania obu klubów. Walne zgromadzenie z 10 stycznia 1948 roku miało to zobowiązanie ostatecznie zatwierdzić. Tak się jednak nie stało - unieważniono wcześniejszą uchwałę, a większością głosów przyjęto nazwę KS ZZK Poznań.
Tak zrelacjonowano to w Głosie Wielkopolskim w wydaniu z dnia 13 stycznia 1948 roku:
KKS zmienił nazwę na KS ZZK Poznań
W po brzegi wypełnionej świetlicy poznańskich Kolejarzy odbyło się w dniu 9 bm. roczne walne zebranie KKS-u, któremu przewodniczył poseł Pieprzyk.
O poziomie zebrania, wyjąwszy sprawozdania sekretarza p. Jachczyka, trudno powiedzieć coś pochlebnego. Nie dodawało mu również powagi zachowanie się licznej, najmłodszej generacji klubu.
Kulminacyjnym punktem obrad była sprawa zmiany nazwy klubu a właściwie jej przydomku w związku z przemianowaniem wszystkich KKS-ów na ZZK (Związek Zawodowy Kolejarzy), który z dniem 1 bm. przejął te kluby. Zaistniała w marcu ub. roku fuzja KKS-u i KS Pogoń, jako zasadniczy warunek przewidywała dodanie do nazwy przydomku „Pogoń", co zostało zaakceptowane uchwałą podówczas odbytego nadzwyczajnego walnego zebrania obu klubów. Obecne zebranie miało zobowiązanie to zrealizować. Po przeszło godzinnej dyskusji unieważniono jednak poprzednią uchwałę i większością głosów przyjęto nazwę KS ZZK Poznań.
W skład nowego zarządu klubu weszli pp.: prezes - wicedyrektor Gronowski wiceprezesi - nacz. Michałowski, nacz. Jankowski i dyr. Wójciak, sekretarz - Czerwiński, zast. - Tomiakowa, skarbnik - Zgoda, gosp. techn. - inż. Gutowski, radni - mgr Nawrocki, Jachczyk.
Kierownikami poszczególnych sekcji wybrano: boks - Linke, c. atletyka - Sobek, l. atletyka - Kupś, piłka nożna - Skowroński Ant., piłka ręczna - Wesołowski/ ping-pong - Szulte pływacka Klewenhagen, motorowa - vacat. (Mos) [[3]]
Kolejarz Poznań
od 1 maja 1949 r.
KS Lech Poznań
od 16 stycznia 1957 r.
Więcej informacji nt. nazwy "Lech" --> tutaj
KKS Lech Poznań
15 grudnia 1957 roku odbyło się w hali sportowej przy ul. Matejki zebranie członków KS Lech, podsumowujące całoroczną działalność.[12] To na nim dokonano również zmian kilku paragrafów statutu. Jednym z nich, najbardziej istotnym, był dodanie do nazwy członu "Kolejowy" - tym samym klub zaczął funkcjonować jako Kolejowy Klub Sportowy Lech Poznań. Pośród wszystkich historycznych nazw, ta zachowała się najdłużej, bo aż do roku 1994.
PKP Lech Poznań
od 16 czerwca 1994 r.
WKP Lech Poznań
od 9 lipca 1998 r.
KKS Lech Poznań
od 24 maja 2006 r.
Skróty:
KPW - Kolejowe Przysposobienie Wojskowe,
KKS - Kolejowy Klub Sportowy (uwaga! obecny skrót KKS jest już tylko historyczną zbitką liter i oficjalnie nie ma tego rozwinięcia)
ZZK - Związek Zawodowy Kolejarzy,
PKP - Poznański Klub Piłkarski,
WKP - Wielkopolski Klub Piłkarski
Przypisy
- ↑ Sport Polski nr 3 z dnia 25.03.1922 [4]
- ↑ Piłkarska Lokomotywa, s. 27
- ↑ Sport Polski nr 10 z dnia 13 maja 1922 [5]
- ↑ Kronika Miasta Poznania. KKS Lech Poznań, s. 41
- ↑ Kronika Miasta Poznania. KKS Lech Poznań, s. 41
- ↑ Piłkarska Lokomotywa, s. 45
- ↑ Piłkarska Lokomotywa, s. 52-53
- ↑ Lech Poznań (encyklopedia piłkarska FUJI - kolekcja klubów), s. 6, 21
- ↑ Piłkarska Lokomotywa, s. 93
- ↑ Historia futbolu wielkopolskiego, s. 194
- ↑ Kronika Miasta Poznania. KKS Lech Poznań, s. 42
- ↑ Express Poznański z dn. 16.12.1957 [6]