Tekst źródłowy strony 1951.05.06 Kolejarz Poznań - Kolejarz Warszawa 2:0

{{Mecz alt
|                              sezon = 1951
|                              dzien = 6
|                            miesiac = 5
|                                rok = 1951
|                     dzien_tygodnia =
|                            godzina = 
|                       czas_lokalny =
|                        temperatura =
|                             miasto = Poznań
|                            miejsce = [[Dębiec]]
|                          rozgrywki = I liga
|                     etap_rozgrywek = 
|                            kolejka = 5.
|                         frekwencja = 8.000
|                    frekwencja_gosc =
|                             sedzia = Sadowski
|                    nazwa_gospodarz = Lech Poznań
|                         nazwa_gosc = Polonia Warszawa
|           owczesna_nazwa_gospodarz = Kolejarz Poznań
|                owczesna_nazwa_gosc = Kolejarz Warszawa
|             nazwa_gospodarz_nawias = Lech Poznań
|                  nazwa_gosc_nawias = Polonia Warszawa
|            owczesny_herb_gospodarz = ZS Kolejarz herb.png
|                 owczesny_herb_gosc = ZS Kolejarz herb.png
|                   bramki_gospodarz = 2
|                        bramki_gosc = 0
|        bramki_do_przerwy_gospodarz = 1
|             bramki_do_przerwy_gosc = 0
|           bramki_po90min_gospodarz = 
|                bramki_po90min_gosc =
|          bramki_po105min_gospodarz =
|               bramki_po105min_gosc =
|     seria_rzutow_karnych_gospodarz = 
|          seria_rzutow_karnych_gosc =
|                    sklad_gospodarz = [[Roman Wróblewski]] [[plik:zmiana.png|12px]] (15' [[Ryszard Śmiglak]])<br>{{NEW}} [[Wacław Lepka]]<br>[[Mieczysław Tarka]]<br>[[Ryszard Wojciechowski]] [[plik:zmiana.png|12px]] (25' [[Kazimierz Bednarek]])<br>[[Zygfryd Słoma]]<br>[[Henryk Czapczyk]]<br>[[Mieczysław Chudziak]]<br>[[Teodor Anioła]]<br>{{NEW}} [[Edmund Trzebiatowski]]<br>[[Janusz Gogolewski]]<br>{{NEW}} [[Stanisław Chmielecki]]
|                 rezultaty_po_kolei = 1:0<br>2:0
|                         sklad_gosc = Henryk Borucz<br>Antoni Wołosz<br>Edward Brzozowski<br>Henryk Jaźnicki<br>Kazimierz Łabęda<br>Leonard Szczawiński<br>Alfred Kobylański<br>Bolesław Popiołek<br>Jerzy Szularz<br>Zdzisław Wesołowski<br>Wiesław Lipkowski
|                 strzelcy_gospodarz = Teodor Anioła 7' [[Plik:gol.png|12px]]<br>Teodor Anioła 80' [[Plik:gol.png|12px]]
|                      strzelcy_gosc =
|                   trener_gospodarz = [[Antoni Böttcher]] i [[Franciszek Bródka]]
|                        trener_gosc = Tadeusz Foryś
|                    inne_informacje = oficjalne debiuty w Lechu: Wacław Lepka, Edmund Trzebiatowski i Stanisław Chmielecki
}}

{{Art
|    tytul_wydawnictwa = Przegląd Sportowy
|                autor = 
|                dzien = 7
|              miesiac = 5
|                  rok = 1951
|                numer = 36
|       tytul_artykulu = Przeciętna gra obu Kolejarzy. Poznaniacy wygrali zasłużenie 2:0 (1:0)
|            inne_info =
|                 link = [http://buwcd.buw.uw.edu.pl/e_zbiory/ckcp/p_sportowy/1951/nr036/directory.djvu]
|                 skan = 
|       tresc_artykulu = Gospodarze wystąpili z nowymi nabytkami. Trzebietowski i Chmielecki z ostrowskiego Kolejarza wnieśli do gry wiele żywiołowości, a pierwszy w dodatku dość przytomnie kierował ofensywą. Anioła jak i Gogolewski zagrali poniżej swoich możliwości, co nie pozwoliło atakowi poznańskiemu na wykorzystanie wszystkich okazji (Aniole skutecznie przeszkadzał Brzozowski).

Najlepszą linią gospodarzy była pomoc, która nie miała ciężkiego zadania w rozbijaniu anemicznych ataków warszawian.
Drużyna Kolejarza warszawskiego zawiodła. Przede wszystkim goście pozbawieni byli linii napadu, w której grali zbyt indywidualnie. Szybki Wesołowski zainicjował kilka niebezpiecznych rajdów, ale na tym skończyła się cała działalność warszawskiego ataku.

W defensywie gości wyróżnili się Brzozowski i Jażnicki. Im przede wszystkim drużyna warszawska zawdzięcza niską przegraną. Do dwójki tej dostroili się jako tako Borucz, Wołosz i Łabęda.

Poznańscy kolejarze, będąc w sumie zespołem bardziej wyrównanym wygrali zasłużenie. Mecz stał na przeciętnym poziomie.
}}

Pisali w Głosie Wielkopolskim 1951.05.08<br>

Głos Wielkopolski. 1951.05.08 R.7 nr125 Wyd.AB<br>

22 Kolejarzy na dębieckim boisku. Zwyciężyli gospodarze 2:0<br>

Włókniarz i Ogniwo załatwili już pierwszą rundę wewnętrznych porachunków, a w sobotę na Dębcu — Kolejarze przystąpili do generalnego rozliczenia. Po 90 minutach poznańscy przedstawiciele PKP zapisali po stronie dochodu dwie bramki i tyleż punktów, opuszczając boisko z wielce przyjemnym uczuciem ludzi, którym w sposób pożyteczny udało się wykorzystać słoneczne, sobotnie popołudnie. Należy przypuszczać, że 10 tysięcy widzów przyglądających się kolejowej rewii podzielało to zdanie w zupełności, ale na pewno nie drżało z zachwytu nad poziomem gry. Była to typowa, bezpardonowa walka o punkty, w której formacje defensywne obu stron więcej miały do powiedzenia, aniżeli napastnicze kwintety. Toteż ze skromnej liczby dwu bramek, jedna był i konsekwencją posługiwania się przez obrońcę ręką na polu karnym, co — jak wiadomo — prowadzi w prostej linii do bardzo niemiłych następstw w postaci rzutu z 11 m. Anioła uchodzi powszechnie za niezawodnego speca w dziedzinie egzekwowania owych rzutów, co potwierdził też w całej rozciągłości wobec Borucza. W zespole poznańskim pojawiły się nowe twarze. A więc dziedzictwo wielkich tradycji Sobkowiaka złożono w ręce
Lepki, który ma pewne dane na to, by można kiedyś nazwać wybór ten szczęśliwym, w ataku zaś, komendę nad bombardierami objął dobry
znajomy z Ostrowa, Trzebiatowski, a na lewym skrzydle pojawił się Chmielecki. Na tle słabiej niż zazwyczaj grających obu łączników Anioły i Gogolewskiego — nowy kierownik zaprezentował się nie najgorzej i można mieć nadzieję, że po zsynchronizowaniu swej gry
z grą reszty partnerów, wypełni istniejącą w tej chwili w napadzie poznańskim lukę. Najlepszą linią gospodarzy była pomoc. W obronie poza wspomnianym już Lepką dobrze spisywał się Chudziak, który zastąpił kontuzjowanego w 17 min. Wojciechowskiego. Grający od 8 min. Śmiglak w bramce miał nieliczne okazje brania żywszego udziału w grze wobec faktu, że atak warszawski był zlepkiem indywidualistów, wskutek czego z rzadka dochodził dalej jak do granicy pola karnego, a jeszcze rzadziej celnie strzelał. Jedynie szybki Wesołowski na lewym skrzydle odbijał korzystnie od reszty partnerów. Formacje defensywne gości miały dobre punkty w Brzozowskim i Jaźnickim. Przez większą część meczu przewaga należała do gospodarzy, którzy mieli wiele okazji uzyskania wyższego cyfrowo rezultatu, mimo to dopiero na 10 minut przed końcem gry Anioła przypomniał sobie o obowiązkach Strzelca i po efektownym przeboju uzyskał drugi, zasłużony dla gospodarzy punkt. Mimo, że — jak to już powiedzieliśmy — mecz stał na słabym poziomie, obfitował w szereg bardzo emocjonujących
mcmentów podbramkowych. SUS<br>

Składy drużyn:<br>

Kolejarz (Warszawa) — Borucz, Wołocz, Jaźnicki, Łabęda, Brzozowski, Szczawiński, Kobylański, Popiołek, Rybkowski, Szularz, Wesołowski.<br>

Kolejarz (Poznań) — Wróblewski, Lepka, Wojciechowski, (Chudziak), Słoma, Tarka, Czapczyk, Chudziak, (Bednarek), Anioła, Trzebiatowski, Gogolewski, Chmielecki. [[https://www.wbc.poznan.pl/dlibra/publication/573740/edition/486751/content]]